জিন এডিটিঙৰ যাত্ৰা: সাধাৰণৰ পৰা সঠিকলৈ
প্ৰথমতে বিজ্ঞানীয়ে ভাইৰেল ভেক্টৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।ইয়াত সঠিক জিন ডিএনএ-ত সোমুৱাই দিছিল।কিন্তু এই পদ্ধতিত ঠিক কোন ঠাইত জিন সোমাইছে, সেইটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰিলে।ফলত কেতিয়াবা অনাকাংক্ষিত সমস্যাও হৈছিল।উদাহৰণস্বৰূপে, যদি জিন কেঞ্চাৰ লগত জড়িত অংশত সোমায়, তেতিয়া কেঞ্চাৰৰ আশঙ্কা থাকে।
পিছত মেগানিউক্লিয়েজ, জিংক ফিংগাৰ নিউক্লিয়েজ আৰু TALEN পদ্ধতি আহিল।এইবোৰে সঠিক অংশত কাটি জিন এডিটিঙৰ সুবিধা দিলে।তথাপিও, এইবোৰৰ গঠন জটিল আৰু খৰচো বেছি আছিল।
পৰৱৰ্তী সময়ত CRISPR-Cas9 পদ্ধতি উদ্ভাৱন হ’ল।এই পদ্ধতিত আৰএনএ গাইডে Cas9 এনজাইমক ঠিক অংশলৈ লৈ যায়।ই ডিএনএ কাটি দিয়ে আৰু শৰীৰে স্বাভাৱিকভা ৱে ঠিক কৰে।ইয়ে চিকিৎসা সহজ, কম খৰচী আৰু সঠিক কৰিলে।
CRISPR-ৰ পৰা বেচ এডিটৰলৈ: উন্নতিৰ গল্প
CRISPR-Cas9 পদ্ধতিৰ ভিত্তিত নতুন পদ্ধতি আহিল - বেচ এডিটৰ আৰু প্ৰাইম এডিটৰ।বেচ এডিটৰে ডিএনএ-ৰ এটা অংশৰ এটুকুৰা অক্ষৰ (base) সলনি কৰে।যেনেহ’লে চাইট’চিনক থাইমিনত সলনি কৰা।ই তাতেই কাম শেষ, ডাবল-ষ্ট্ৰেণ্ড ব্ৰেকৰ প্ৰয়োজন নহয়।
প্ৰাইম এডিটৰে আন এক ধৰণৰ কাম কৰে।Cas9 এনজাইম আৰু ৰিভাৰ্চ ট্রান্সক্ৰিপটেজ একেলগে কাম কৰি নতুন জিনৰ অংশ লিখে।ই বৰ ধৰি ধৰি, সঠিকভাৱে লিখে।ফলত চিকিৎসা আৰু সুৰক্ষা দুয়ো উন্নত হয়।
ষ্টেম চেলৰ লগত একেলগে কাম: নতুন যুগ
জিন এডিটিঙৰ সৈতে ষ্টেম চেলৰ কাম একেলগে কৰিলে এক নতুন দিশ খুলিলে।ইনডিউচড প্লুৰিপোটেণ্ট ষ্টেম চেল (iPSC) হৈছে ৰোগীৰ নিজৰ শৰীৰৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা চেল।এইবোৰক প্ৰথমে এমব্ৰিয়নিক অৱস্থালৈ উভতাই, তাৰ পিছত ত্ৰুটি ঠিক কৰি পুনৰ ৰোগীৰ শৰীৰত দিয়া হয়।ফলত ৰোগীৰ শৰীৰে এইবোৰক বহিষ্কাৰ নকৰে।
বিশেষকৈ ৰক্তৰ ৰোগত, যেনে সিকেল চেল এনে’মিয়া বা β-থালাছেমিয়া, এই পদ্ধতিয়ে অত্যন্ত লাভজনক।কাৰণ, ৰোগীৰ হেমাটোপইএটিক ষ্টেম চেলক বাহিৰত এডিট কৰি, পুনৰ শৰীৰত দিয়া হয়।ইয়ে ৰোগটোৰ মূল কাৰণেই ঠিক কৰে।এয়া কেৱল লক্ষণ কমোৱা নহয়, ৰোগকেই মূলৰ পৰা সুধাৰে।



















